نمونه کار های سندخوانی
رونوشت صلح نامۀ فاطمه جان و استاد حسن حق الارث را تماماً از اراضی و نقود و اجناس و اعیان مورّخ سال 1300 هجری

خوانش: و بعد، بطوع و رغبت بدون كلفت و كراهت، دانسته و فهميده، صحيح النفس والعقل ، صلح صحيح شرعى نمود خدارت دستگاه فاطمه جان بنت مرحوم آقا قربانعلى ملّا رمضانعلى بعاليحضرت سعادت منزلت استاد حسن خلف مرحوم آقا آحسن من القريه مقروناً بقبولٍ منه على النهج الشرعي و القانون الملّى همگى و تمامى حقوق و دعاوى خود را در آنچه بحسب وراثت از جدّ اُمّى مرحوم حاجى على اكبر آرانى حقيقة ام اجمالاً ذات الحقّ بوده از مجارى و صحارى و اراضى و نقود و اجناس و اعيان و منقول حتّى الوتد فى الجدار و كلّما ينبغي أن يُسمّى شيئاً و احتمل أن يخلف كائناً ما كان وبالغاً ما بلغ، عيناً أم قيمة الى الف تومان كما موصوف بمال المصالحه معيّنة القدر و الوصف مبلغ معيّن القدر و مبلغ از قرار روپيه ناصرالدين شاهى متعارف بين البلد، و مقدار سى من بوزن شاه جوزق دست اوّل سبز برگ ، و موازى يك زوج جوال نو معاين و مشاهد پشمينه مصالحه صحيحه شرعيّه و معاقده صريحه ملّيّه بصيغه عربيّه و فارسيّه ، مشتمله بر قاطبه شرايط صحّت و ضوابط لزوم از قبض و اقباض در آنچه ذكر شد، و تسليم و تسلّم كلّ مال المصالحه نقداً و جنساً فى المجلس لا برسم القبالة، و اسقاط جميع دعاوى و خيارات محتمله لاسيّما خيار الغبن ولو بلغ الى مثل المبلغ السابق ذكره. *** مخفى نماند كه در زمان مرض الموت حاجى على اكبر فوق بعد از آنكه عفّت پناه مرقوم امضاى وصاياى آن مرحوم را و تصرّفات منجّزه يا غير منجّزه زايد بر ثلث باشد يا نباشد نمود بر نحو شرعى و احتياط حقوق خود را مصالحه نمود و اسقاط دعاوى و حقوق خود را به صلح شرعى نمود، مجدّداً همين صلح لاحق بر نحو مرقوم واقع شد، و نيز اقرار شرعى نمود كه در ضمن عقد خارج لازم بر خود الزام نمودم كه هرگاه نكول از صلح سابق نمايم مال المصالحه صلح سابق را ذات الحقّ نباشم ، و آنچه گرفتم مسترد دارم ، و نيز بر نحو لازم شرعى حسب الشرط الواقع في ضمن العقد الخارج اللّازم مسمّات مرقومه بر خود الزام شرعى نمود كه من حين التحرير الى مضى مدّت بيست سال تمام با وجود آنكه استحقاق غير و مورد مصالحه مرقومه ظاهر شود كه مستند به مسمّات مرقومه باشد علاوه بر ردّ دو مال المصالحه نقداً و جنساً و ردّ غرامات و خسارات شرعيّه معادل مبلغ بيست تومان بوصف مرقوم مجّاناً به مصالح له مرقوم بدهد و مطالبه عين و عوض آن را نكند، فبناء عليه مسمّات مرقومه را به هيچ نحو در مورد مصالحه و مخلّفات حاجى على اكبر مرقوم حقّى و بهرهاى نيست و سخن آن برخلاف ما رقم كاذب و ادّعاى از هر جهت ساقط است. و بما رقم وقع الاشهاد و التحرير في يوم شانزدهم اسفند ماه هذه السنة يونت ئيل مطابق شهر ربيع الثاني من الشهور العربيّة من شهور سنه 1300. [رونوشت سجلات] اعترفت معترفة بما نسب اليها فيه لديّ. حرّره في 22 (عى) (غش): عبده الراجي الخاطي محمّد رضا وقع ما رقم في الكتاب عندي حرّره: محمّد الحسيني اعترفت معترفة بما نسب اليها فيه لديّ. حرّره في 22 (ع2) (غش): عبده الراجي باقي الطباطبائي اعترفت بجميع ما رقم فيه لديّ يوم الجمعة 22 شهر ربيع الثاني 1300: عبده الراجی حسین ابن محمد مهدی هو. اعترفت المصالحة المزبورة معترفة بتمام ما رقم فيه لديّ. حرّره في 22 شهر ربيع الثاني سنه 1300: باقي الله كلّ فعال لمحمود اعترفت بما فيه لديّ. حرّره: احمد أقرّت بما رقم فيه لديّ. حرّره يوم الجمعة 22 شهر ربيع الثاني [رونوشت شهود:] من الشاهدين 1300: نصر الله ابن احمد الطباطبائي أنا شاهد بذلک: عبده مهدي الطباطبائي ملّا محمّد خلف مرحمت پناه: ملّا عبدالهادى ملّا محمد ولد ملّا مهدى اعترفت بما فيه لديّ: محمّد باقر الحسيني من الشاهدين حاجى جمال: عبده جمال كدخدا اسمعيل: عبده محمّد اسمعيل كدخدا محمّد طاهر: محمّد طاهر آقا رمضانعلى ولد محمّد ابراهيم ولدان حاجى غلامحسين: عبده رمضان على؛ عبده محمّد ابراهيم ابن غلام حسين سيادت انتساب آقا سيّد رضا محمّد على ابن استاد عبدالهادى استاد حسن صبّاغ ولد استاد عبدالهادى استاد حسين زوج مسمّاة مرقومه. من الشاهدين: چاوش محمّد على [لاحقه] توضيح آنكه الزامى كه در باب نكول از وصاياى حاجى على اكبر با مصالحه سابقه كه در متن اشاره به آن شده با وجود نكول نمودن مال المصالحه سابقه را که معلوم فيما بين متعاقدين هست آقا محمد حسن متن بمصرف وجوه برّ كه خود مصلحت بداند برساند. تحرير في التاريخ. عبده الراجي محمّد علي ابن مهدي محمّد الحسيني

مشاهده جزئیات
صلح نامۀ یک باب اصطبل مخروبه در محله میدان حاجی امین مورّخ سال 1337 هجری

خوانش: وبعد، صلح صحيح شرعى قطعى نمود عاليقدر آقا عمو على بن مرحوم عبدالرحيم قراخان شهره آرانى به بندگان حضرت مستطاب حجّة الاسلام ملاذ الانام آقاى آقا ميرزا احمد مدّ ظلّه العالى همگى و تمامى بناى يك باب اصطبل مخروبه واقع در خانه حاجى على بن حاجى حسين در محلّه ميدان حاجى امين من محلّات قريه مرقومه، كه اين اصطبل شرقى الجهة و غربى الباب است خلف دالان سراى مرحوم چاووش محمّد على بانضمام فوقانى آن و كلّ ما يتعلّق به از حقّ الممرّ و المدخل و غيره بمال المصالحه مبلغ سه (3) تومان قران احمد شاهى رايج المعامله، و اسقاط خيارات سيّما خيار الغبن و لو بلغ من المصالح الى ضعف مال المصالحه و من المصالح له معظّم الى نصف مال المصالحه، و قبض و اقباض عوضين بعمل آمد، و ضمن العقد الخارج اللازم بر مصالح مرقوم الزام شرعى شد از حال تحرير الى مدّت پنجاه سال قمرى كه با ظهور فساد در مصالحه بسبق استحقاق الغير مورده كلّاً ام بعضاً، عيناً أم منفعةً از عهده خسارات وارده و معادل ما ظَهَر خُسرانه برآيد و عقد مصالحه و الزام بر نهج شرع مطاع جارى شد و شرايط صحّت و لزوم بعمل آمد. تحريراً في 28 شهر محرّم الحرام من شهور سنه 1337.

مشاهده جزئیات
مخاصمه نامه و رفع تشاجر در بابت چیدن بته هندوانه مورّخ سال 1353 هجری

خوانش: وبعد، تشاجر و تنازع واقع شده بود فيما بين عاليشان استاد حسين سلمانى آرانى و بين عزّت نشان آقا حسين خلف مرحوم على اصغر آرانى در بابت هندوانه‌اى كه پسر حسين از بته هندوانه پسر استاد حسين چيده بود و بعضى گفتگوها بين ايشان شده بود و از قيل و قال بسيار عمل ايشان به اصلاح قطع شد و ديگر ايشان را راه منازعه با يكديگر نيست. وكان ذلک في بيست و هشتم شهر جمادى الثانيه مطابق مهر ماه ايت ئيل از شهور قمريّه سنه 1353.

مشاهده جزئیات
صلح نامۀ یک باب یورت، به نیابت از صغیره مورّخ سال 1288 هجری همراه با دو عقد لاحق دیگر

خوانش: هو وبعد، چون عزّت آثار ستوده اطوار آقا على ولد مرحوم آقا باقر زين العابدين آرانى همگى و تمامى نصف شايع از تمامى يك باب يورت شماليّه از سمت شرق مع نصفه جميع توابع و لواحق از صفه جلو و پشت يورت و بالا خانه فوق دالان كه راه بام است و ابواب و اغلاق و حقّ الممرّ و المدخل و مشاعات بقدر الحصّة و نصفه سردابه تحت يورت و جميع توابعى و لواحق آن از كنده و بالا خانه فوق كنده و جميع آنچه متعلق است به يورت مرقوم و سردابه مرقومه كائناً ما كان بدون استثناء شيئى از آن واقعه در خانه حاجى ابوطالب در محلّه در مسجد من محلّات قريه مرقومه را مرهون صبيّه مرحوم آقا اسماعيل عطّار شهره آرانى كه مسمّات است برقيّه خاتون در حال صغر او نموده بود بمبلغ معيّن موافق سند معتبر ممهور به مهر جمعى از اجلّه ثقات علماء قريه آران و در رأس موعد آقا على مشار اليه نتوانست تنخواه؟ نمك به قيّم صغيره رد نمايد، و در ضمن العقد لازم وكيل بلا عزل و وصى نموده بود قىّم صغيره را كه با حلول اجل و عدم اداء دين مرهون مرقوم فروخته استيفاء حقّ صغيره را نمايد؛ لهذا عزّت آثار ستوده اطوار آقا محمّد باقر عطّار خلف مرحوم آقا اسحاق عطّار آرانى كه قيّم صغيره مشار اليها بود با ملاحظه صرفه و غبطه صغيره صلح صحيح صريح شرعى لازم جازم نمود بعليا جناب خدارت انتساب، زبدة العفايف والمخدّرات خانم جان بنت مرحمت پناه حاجى ملّا عبدالله آرانى مقروناً بقبولها منه على النهج الشرع الأنور همگى و تمامى مرهون مرقوم فوق را بدون استثناء شيئى از آن بمال المصالحه مبلغ یازده تومان پنجهزار دينار نياباد ناصرالدين شاهى 13 نخودى از قرار عددى در پانصد دينار كه نقد تسليم نمود و بعقد مصالحه معتبره شرعيّه بالفارسيّه و العربيّه با جميع شرائط صحّت و اركان خالى از كلّ نواقص و مفاسد و بطلان ، محتوى بر قبض و اقباض و تسليم و تسلّم كلّ من مال المصالحه و ما صولح عليه فى المجلس لا برسم القبالة ، و اسقاط كافّه خيارات متصوّره و دعاوى محتمله سيّما دعوى الغبن ولو كان فاحشاً بل افحش و ضمان الدرک يوم بروزه وخروجه مستحقّاً للغير ضماناً دركاً شرعيّاً با تخليه و تصرّف جارى و واقع گرديد و غبّ ذلک بعقد مصالحه جداگان؟ شرعيّه لازمه دعاوى غبن در مورد مصالحه الى مبلغ بيست تومان موصوف ساقط گرديد و چون صغيره مرقومه در حال وقوع مصالحه على الظاهر كبيره و رشيده شده بود حسب الاحتياط خود هم حاضر شد و اجاره و تنفيذ هر دو مصالحه را نمود و نيز خود آقا على مشار اليه فوق كه راهن است حاضر شد اجاره و تنفيذ مصالحه اصل و مصالحه غبن را نمود و اظهار كمال طوع و رغبت و رضا نمود. فعلى هذا مورد مصالحه حقّ صدق و ملك طلق عليا جناب مشار اليها است و احدى را در آن حقّى و بهره و نصيبى نيست ، و مدّعى خلاف كاذب و آثم است ، تحريراً في 23 شهر ذي قعدة الحرام من شهور سنه 1288.

مشاهده جزئیات
صلح نامۀ دختر دلال آرانی یورت مخروبه را در محلۀ مسجد قاضی مورّخ سال 1266 هجری

خوانش: هو امّا بعد، صلح صحيح صريح شرعى نمود عفّت و عصمت پناه اُمّ نساء خانم بنت مرحوم حاجى هادى دلّال آرانى به اخت ابوينى خود و هى المسمّات بعفّت و عصمت پناه زينب خانم، و او هم قبول مصالحه نمود از او به وفق شرع انور: تمامى نصف شايع از همگى و تمامى يورت مخروبه شماليّة المبنى و جنوبيّة الابواب آفتاب رو واقعه در خانه حاجى هادى دلّال مشهوره به خانه عبد الحسين آقا تقى در محلّه در مسجد قاضى من محلّات قريه آران كه يك باب خانه مرقومه واقع است در محاذى خانه مرحوم حاجى ابوطالب. و يورت مرقومه عبارت است از يورت اوّل آفتاب رو متصل به دالان سراى محاذى خانه حاجى ابوطالب. و خانه محدود است به: - خانه ملّا آقا بابا آقا مطهّر - و به خانه آقا حسين حاجى خدابخش - و به خانه استاد احمد كلاه دوز - و به شارع من الطرفين جميع و همگى و تمامى تحتانيّه يورت مرقوم و مطبخ واقعه در عقب يورت، و ايوانچه پيش يورت كه مخروبة الحال است، و تمامى فوقانى اسطبل واقع در عقب يورت كه فوق او مشهور است به كرشك و تحتانى كه اسطبل باشد از مال غير است و بالجمله متعلّقات و منضمات و مشاعات از تمامى خانه من كلّ ما يسمّى مشاعاً عند عرف اهله و سائر آنچه حقوقاتى كه از يورت مرقوم داشت مجموع آنچه مرقوم شد از يورت و غيرها و متعلّقات بقدر نصف كه مصالحه مومى اليها مالكه بود صلح نمود به اخت مشار اليها خود. بمال المصالحه مقدار يكصد درم جو بومی خوب مقبوض، و صيغه مصالحه معتبره مشتمله بر قبض و اقباض و تسليم و تسلّم عوضين جارى شد، فعلى هذا تمامى مورد مصالحه حقّ صدق و ملك طلق مصالح لها مشار اليها است و احدى را در آن حق و بهره و نصيبى نيست و مدّعى خلاف كاذب و آثم و قول او از درجه اعتبار ساقط و هابط خواهد بود، كان ذلک في شهر جمادى الثانيه من سنه 1266. [لاحقه] و توضيح شد آنکه يورت مرقوم بالمناصفه بود فيما بين دو خواهر كه مصالحه و مصالحه مومى اليهما باشد كه از والد ايشان حاجى هادى به ايشان رسيده بود اُمّ نسا نصفه خود را چنانچه در متن مرقوم شد صلح نمود به زينب خواهر خود، فعلى هذا تمامى يورت [ملک] زينب خانم است، تحريراً فى التاريخ.

مشاهده جزئیات
استشهادیه دربارۀ مهمان خانه حاجی عبدالرحیمدر محله وشاد مورّخ سال 1266 هجری

خوانش: استشهاد و استخبار و استعلام مى‌رود از حضرات علما و فضلا و مؤمنين و مقدّسين و مورّعين و عوام و خواص قريه آران كه هر كدام عليم و خبير بوده باشند كه مهمانخانه واقعه در جنب خانه حاجى عبدالرحيم و خانه حاجى محمّد وشادى از دو طرف كه مشهور است به مهمان خانه حاجى عبدالرحيم واقعه در محلّه وشاد من محلّات قريه مزبوره امروز حقّ طلق و مال صدق ورثه مرحوم مبرور جنّت و رضوان آرامگاه حاجى ملّا عبدالله خلف مرحمت پناه حاجى عبدالرحيم مى‌باشد اعنى عاليجناب ملّا محمّد رضا و عبدالرحيم و محمّد حسن و عفّت عصمت پناه خانم جان ، و احدى را درو بهره و نصيبى نيست و هركه بغير اذن ايشان تصرّف در مهمانخانه مزبوره نمايد بغصب و ناحق است ، شهادت خود را در بياض وريقه ثبت نمايد و به مهر شريف زينت بخشد كه عند الحاجه حجّت قاطع بوده باشد كه در نزد خدا و رسول ضايع نمىشود، كان ذلک في ثانی شهر رجب المرجّب من شهور سنة 1266. [پاسخ] (1) هو. حقير تخميناً سى سال قبل از اين تا بحال تفاصيل مهمانخانه را مطلع هستم و مالكين آنها را بعضى خود در ميان بودم و قبالجات ايشان را مهر نموده‌ام كه آن اشخاص كه مالك بودند منتقل نمودند بتفاصيلى كه موجب طول است تا زمان مرحوم مغفور جنّت مآب حاجى ملّا عبدالله غفر الله له مطلع هستم و خود فيما بين ايشان و مالك بعضى واسطه بودم كه آن مرحوم بعضى از غير بود خريدند و وجه آن را دادند، و بعض ديگر از زوجه آن مرحوم بود که تمامی مشترک بود فیما بین زوج و زوجه بتفصيلى كه قبالجات دارند و بعد از فوت مرحوم حاجى ملّا عبدالله تمامى مهمانخانه از بيوتات ثلاثه و فضاء و غيرها و ما اشتمل عليه الجدران منتقل شد بورثه مرحوم حاجى ملّا عبدالله ولكن بتفصيل و سهام مشخصه كه فيما بين ايشان معيّن است و خلافى هم در اينكه اصل مهمانخانه را كسى مدّعى باشد يا مالك باشد نبوده و نيافته‌ام و خود هم با جناب ملّا ابوالقاسم و ملّا جعفر و جناب ملّا محمّد على در تقسيم تركه مرحوم حاج ملّا عبداللّه بوديم كه مهمانخانه تقسيم شد فيما بين ورثه آن مرحوم و مالكين آن ، تابحال تحرير مطلع هستم، مالك آن هستند و خريد و فروش نشده و كسى هم نخريده ، بعض ورثه صغار و بعضى كبارند، و الحاصل ملك ورثه است و ديگرى در آن حق ندارد و تصرّف غير در آن بدون اذن مالكين آن كه ورثه آن مرحوم باشند و بدون اذن از حاكم شرع كه ولىّ صغير است يا قيّم صغير بر وجه غصب و عدوان است و شائبه در اين ندارم و تحتانيّه يورت آفتاب رو كه باب آن در خارج مهمانخانه هست ملك غائبى بوده بقول بعضى كه من آن را نمى‌دانم و ملّا ابوالقاسم مى‌گويد من نصيب در آن دارم از كيفيّت آن غائب و ملك آن خبرى ندارم و در اصل مهمانخانه اگر حال حرفى ظاهر شد محض حرف است و نزاع و لجاج و الّا مخالفى نيست و نبود تابحال. هذا ما عندي والله العالم.

مشاهده جزئیات
صلح نامۀ دو پایه خانه لب جادّه در محلۀ وشاد مورّخ سال 1301 هجری

خوانش: مخفى نماند كه حسن بن على بن حاجى حسين آرانى در خلف خانه خود كه در سمت شمال آنست در قريب به ميدان كلاغ شهره در محلّه وشاد من محلّات قريه آران در فضائى كه واقع است در قريب كه حدّ شرقى آن بخانه محمّد على بن رمضانعلى بن ميرزا محمود، و جنوب آن خانه مرقومه و كوچه مابين آن واسطه است ، آن خانه مشهور به خانه حاجى رشيد دو پايه در جلو آن بنا كرده بود كه ضربى مدفون در اين دو پايه و ملك خود بزند بجهت استحكام ملك خود و سر كوچه كه متصل بمرز خانه خود است كه از آنجا داخل فضا مىشود سد نمود، و سر كوچه را ما بين دو پايه قرار داده بود و راه داخل فضا را تغيير داده بود و آقا محمّد على مرقوم و آقا محمّد بن استاد آقا بابا بن قربانعلى از جانب پسر خود كه خواهر زاده محمّد على است و خواهر ديگر آن كه حال زوجه محمّد است و سائر ورثه مرزا محمود مدّعى شدند به آقا حسن كه محلّ اين دو پايه است و محلّ عبوريكه از مابين اين دو پايه به شارعى كه در وسط فضا است متصل مى‌شود كه عرضاً سه ذرع الّا ريگى است تقريبا، و طولاً نيز سه ذرع است، كسرى بالاتر مال جدّ ما است كه امروز مال ورثه او است كه ماها باشيم، و در سند قديم معتبر داشت كه جدّ ايشان خريده سمت شرق اين فضا را كه متصل بخانه ايشان است كه عرضاً الى لب جادّه شش ذرع ما است و طولاً هفتاد و دو ذرع است. و امارات صحّت دعواى ايشان و تصرّف ايشان از قبيل نصب ميزاب و برف اندازى و حَردقه متصل باطاق ايشان ظاهر بود، و احتمال مرافق هم داشت، و حسن مدّعى بود كه اين مرافق است دخلى به شما ندارد اختياراً و با حاكم شرع است. بالاخره عمل ايشان به اصلاح تمام شد. چون حسن متضرّر مى‌شد و اين قدر تصرّف هم ضررى به عابرين نمى‌رسانيد چون شارع عام نبود ورثه مرزا محمود كه محمّد على و محمّد اصالة از خود و وكالة از سائر ورثه و اين جانب حسبة للّه حسب الاحتياط مصالحه نموديم به آقا حسن محلّ اين دو پايه را دعواى فوق اين دو پايه را بقدرى كه سواره با بار تواند عبور كند واگذارد و فوق آن را تصرّف شود و محلّ عبور راه از ما بين اين دو پايه الى محلّ عبور قديم كه ذرع شاة الّا كسرى است و طولاً سه ذرع است كسرى بالاتر بمبلغ يك تومان قران ناصرالدين شاهى 24 نخودى عددى در يك هزار دينار مقبوض فى المجلس، و قرار شد كه آقا حسن هم دكّان آن كه در خانه دارند مزاحم ايشان نشوند و بر تصرّف در اين فضاى شرقى جاده كه متصل بخانه ايشان است و اگر كسى مدّعى شود از كسان حسن رفع آن بر عهده حسن باشد. و صيغه جارى شد و مبلغ يك تومان را هم داد، بناء عليه ديگر كسى مزاحم حسن نمى‌تواند بشود شرعاً در تصرّف در محلّ مرقوم، له التصرف كيف يشاء، في هفتم شوّال سنه 1301.

مشاهده جزئیات
مراهنه (رهن و گرو)ی پانزده هزار دینار در ازای یک اصطبل مورّخ سال 1330 هجری

خوانش: از مال جناب مستطاب آقا اسماعيل سلّمه الله مبلغ پانزده هزار دينار قران احمد شاهى جديد الضرب 24 نخودى دين است بر ذمّه آقا على اكبر بن مرحوم بابائى كه در تيرماه سنه سچقان ئيل تسليم نمايد و مرهون دين مزبور نمود كه منفك نشود الّا؟ به اداء جزء اخير از دين، تمامى يك باب اصطبل شمالى الباب واقع در خانه اسب راهن در محلّه حاجى امير محدود: - بخانه استاد قاسم - و بخانه حاجى على - و به باغچه كه با حلول اجل و عدم اداء جزء اخير از دين فروخته به كم و زياد رجوع نمايد. و عقد مراهنه مشتمله بر توكيل و توصيه حياتاً و مماتاً با قبض و اقباض بعمل آمد. تحريراً في شهر صفر المظفّر مطابق 1330.

مشاهده جزئیات
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
نظرات مشتریان